Метки » Նոր տարի

Նոր տարի ու առջևում 365 նոր շանս

Դեկտեմբերի 31… Մի քանի ժամ է մնացել, շուտով ժամացույցի սլաքները կկանգնեն 12-ի վրա ու կմեկնարկի 2018 թվականը, իսկ զգացողությունն որն ես հիմա զգում եմ կարելի է բացատրել մեկ բառով` անհավատալի է: Ես նշում եմ իմ 19-րդ Նոր տարին, բայց թվում է դեռ երեկ էր 7 ամյա աղջնակը անհամբեր սպասում ժամը 12-ին, կիսաքնած, կիսաարթուն հետևում գիշերային երկինքը լուսավորող բազմերանգ հրավառություններին ու սրտի թրթիռով դիմավորում Նոր տարին: Տարիներն թռնում են աննկատելի արագությամբ ու հասկանում եմ, որ այդ 7 ամյա աղջիկը մեծացել է ու շատ բան է փոխվել այս տարիների ընթացքում: Չնայած մինչև հիմա էլ սրտի թրթիռով սպասում եմ Նոր տարվան ու երբ ժամը դառնում է 00:00, ասես, սպասում եմ ինչ որ հրաշքի ու հույսով եմ, որ նոր տարին ամեն ինչ փոխելու է իմ կյանքում ու այդպես էլ լինում է, ամեն տարին ինչ որ նոր բան է փոխում կյանքումս:
Այս տարին էլ ավարտվեց ու ընդգրկվեց իմ կյանքի լավագույն տարիների ցանկում: Շատ բան փոխեց այն իմ կյանքում, դարձրեց կյանքս էլ ավելի հետաքրքիր, գուցե նաև գեղեցիկ:

Իմ մտքերից

Ալանիսի հարցերը 2017-ի մասին ու դեպի 2018

2017թ. որո՞նք էին իմ ամենասիրած պահերը
— Սիլվիայի ու Մարիայի հետ գարեջրվելը
— Իմ ու Մորթենի՝ միասին լինելու մեկուկես ամյակի տոնումը քաղաքի ամենալավ ռեստորաններից մեկում

Նեղ անձնական

2017-ը

Դեռ չորս օր կա մինչև տարվա ավարտը, ու շունչս պահած սպասում եմ, որ հանկարծ մի նոր բան չգա գլխիս: Մեկ-մեկ զարմանում եմ, թե էսքան բանը ոնց հասցրեց միանգամից գլխիս գալ մի տարում, երբ 2016-ը հանգիստ ու առանց լուրջ իրադարձությունների տարի էր։ Ո՞նց ամեն ինչ էդպես դրամատիկորեն փոխվեց ու տակնուվրա արեց իմ անդարդ ու հանգիստ կյանքը։

Այս տարվա իմ ամենալուրջ մարտահրավերն իմ սոցիալական դերերն էին։ Ինչպե՞ս միաժամանակ լինել ենթակա, բայց ղեկավարիցդ ստանալ ուզածդ։ Ինչպե՞ս լինել միաժամանակ դասախոս և ընկեր։ Ինչպե՞ս միաժամանակ լինել լավ աշխատող ու լավ կին։ Ինչպե՞ս միաժամանակ լինել դուստր և բժիշկ։ Ինչպե՞ս միաժամանակ լինել տղամարդուդ նվիրված կին ու ընտանիքիդ պատասխանատու անդամ։ Ու ի վերջո, ինչպե՞ս այս բոլորը համատեղել մի անձի մեջ այնպես, որ կոնֆլիկտներ չլինեն, այնպես, որ ոչ մի կողմից չսայթաքես, սխալ թույլ չտաս, որ բոլորը գոհ լինեն, ոչ ոք չնեղվի, ու ինքդ էլ առողջ բանականությունդ չկորցնես։

Ու միշտ չէր, որ դա հաջողվում էր։ Եղել են պահեր, երբ ինձ կորցնում էի, երբ որոշ դերեր այնքան էին իրար հակասում, որ քիչ էր մնում՝ հրաժարվեի մեկից, երբ ուզում էի ամեն ինչ թողնել ու փախչել մի տեղ, որտեղ ոչ ոք չկա, որովհետև էս բոլորը ծանրանում էր ուսերիս ու գետնին գլորում ինձ։ Լինում էին պահեր, երբ ոչ մի որոշում ճիշտ չէր թվում, որովհետև դրանցից անպայման ինչ-որ մեկը դժգոհ էր լինելու։ Ու այդ պահերին կորցնում էի ինձ, իմ սեփական պահանջները զոհում, ինչի արդյունքում ինձնից ոչինչ չէր մնում։

2017-ի սկզբին իմ հիմնական մարտահրավերը գիտափորձս, իսկ դրանից հետո նաև թեզս ժամանակին վերջացնելն էր, ու դրանից հետո կարիերայի քայլեր անելը, որոնք այնքա՜ն հեշտ էին թվում։ Հիմա երբ հետ եմ նայում, ինչե՜ր կտայի, որ ամեն ինչ այդտեղ կանգ առներ, ու չանցնեի էս բոլորի միջով։

Թեզս ժամանակին վերջացնելը հրաշքի պես մի բան էր։ Բայց դրանից հետոյի համար պիտի կռիվ տայի, ղեկավարիցս պիտի բառացիորեն պահանջեի, որ ինձ մի քանի ամսով աշխատանքի ընդունի թեզս հանձնելուց հետո։ Պիտի սկսվեր անորոշ մի փուլ, երբ աշխատանքի դիմումներ էի տոննաներով ուղարկում, երբ կամաց-կամաց հասկանում էի, որ իմ ապագան Կոպենհագենում մեծ հարցականի տակ է, ու վերջապես աշխատանքի առաջարկ էի ստանալու առանց ֆորմալ դիմում ուղարկելու։

Թեզ ավարտելուց կարճ ժամանակ առաջ մենք իմացանք, որ շուտով պետք է նոր տուն ճարենք։ Բնակարանատեր լինելու այդքա՜ն մոտ ու շոշափելի հնարավորությունը հանկարծ ջուրն ընկավ մեր հարևանի քմահաճույքի պատճառով, ու ամիսներ շարունակ տևած փնտրտուքից հետո օգոստոսի վերջին վերջապես հանգրվանեցինք Վեստերբրոյի մեր բնակարանում։ Այդ օրվանից օրեր անց հաջողությամբ թեզս պաշտպանեցի ու վերցրի ճամպրուկս՝ ուղևորվելով Յոենսու, որ սկսեմ նոր աշխատանքս։

Յոենսուի մասին այնքան եմ գրել, որ ավելորդ եմ համարում տարին ամփոփելիս նորից ու նորից այն հիշելը։ Բայց այստեղ էր, որ ճղվում էի երազանքների աշխատանքի ու մենության միջև։ Այստեղ էր, որ ինձ խեղդում էի աշխատանքով, որ մենությունս չնկատեմ, ու դրա համար մի օր էդ բոլորը պայթեց իմ գլխին։ Այստեղ էր, որ անընդհատ տալով սպառվում էի ու չունեի աղբյուր, որտեղից կվերալիցքավորվեի։ Այստեղ էր, որ կորցրի մի ընկերություն, ու մինչև հիմա շոկի մեջ եմ դրանից։ Շոկի մեջ եմ, որ այսքան տարիների ընթացքում չէի կարողացել այդքան լավ ճանաչել այդ մարդուն ու հետևաբար սխալ սպասումներ ունեի նրանից։ Շոկի մեջ եմ, որովհետև ինքն էլ ինձնից սխալ սպասումներ ուներ՝ հուսալով, որ իրենից բացի ուրիշների կարիք չեմ ունենա։

Յոենսուում աշխատելու արդյունքում էր, որ հասկացա, որ Կոպենհագենում եմ ուզում անցկացնել իմ մնացած ամբողջ կյանքը, երբ սկսեցի էնտեղ վերադառնալու ուղիներ որոնել։ Ու թեև ընկերներիցս շատերն արդեն հեռացել են Կոպենհագենից, հենց էնտեղի կյանքս է, որ ներդաշնակ է ամեն ինչով, ու միակ բանը, որ պակասում է, աշխատանքն է։

Հետո Կոպենհագենն էր ու էնտեղ մի ամբողջ երջանիկ ամիս անցկացնելու հեռանկարը։ Բայց առաջին շաբաթը կորավ Յոենսուի տրավմաները մաքրելու վրա, իսկ երկրորդ շաբաթվա վերջին արդեն իմ տրավմաները կարևոր չէին, որովհետև պետք էր արագ Երևան հասնել։ Էդպես ես ու Մորթենն ամեն ինչ թողեցինք ու առաջին հնարավոր օրը եկանք Երևան։ Եկանք, ու սկսվեց տարվա ամենաբարդ հատվածը, որը կշարունակվի մինչև մյուս տարի ու չգիտեմ՝ ինչքան։

Ու էս ամբողջ թոհուբոհի ընթացքում իմ կողքին են եղել իմ հրաշալի ընկերները՝ լինի դա ֆիզիկապես, թե ինտերնետով։ Չեմ դադարել գնահատելուց ու ուրախանալուց, թե որքան բախտավոր մարդ եմ, որ այսքան սրտացավ ու ազնիվ մարդկանցով եմ շրջապատված։ Չգիտեմ՝ ինչի նման կլիներ այս տարին առանց նրանց։ Ու երջանիկ եմ նաև, որ Մորթենին ունեմ, որ բոլոր խնդիրները միասին ենք լուծում ու հասուն մարդկանց պես։ Իսկ իմ հանգստավայրը լողավազանն էր, որտեղ մի ամբողջ ժամով կտրվում էի բոլորից ու մտածում ոչ մի բանի մասին։ Միայն լողում էի, մի ամբողջ ժամ լողում։

Առաջիկա գրառումներումս ավելի մանրամասն կանդրադառնամ բոլորին, կանդրադառնամ նաև երջանիկ պահերին ու 2017-ի դրական կողմերին, որոնք նույնպես քիչ չէին։ Ծայրահեղությունների տարի էր 2017-ը։

Նեղ անձնական

New year

I love New year. We celebrate new year in our family and usually we invite with our friends.This year we celebrated new year in our house with my grandmother and grandfather.After that we went my father’s friends home and cuntinued the new year with him. ещё 39 слов

Без рубрики